Remco typt . . .

 Hey lang niet gezien, alles goed? Het is te lang stil...  Een blik van totale ontreddering. Het gaat niet goed man. Mijn vrouw is opeens overleden. Net haar verjaardag gevierd. Zomaar weg. Gisteren weggebracht met mijn dochters. Wat moet ik nou man? Wat moet ik nou man? Wat moet ik nou man? Jemig. Dat weet ik ook niet jongen. Een man die ik wel ken maar zonder naam. Een mooie man met een sympathieke stem en oogopslag. Zelfde leeftijd ongeveer. Harde werker. Dromend over de dingen die nog gaan komen. Dromen. Ik omhels hem. In zijn ogen is de droom weg, leegte, hij moet maar weet niet hoe, hij gaat maar is doodmoe. Voor zijn kinderen, beiden rond de twintig moet hij verder, wil verder, maar wat wil hij graag de pijn bij hen weghalen, zijn eigen pijn vergeten. De nachtmerrie ontlopen. Een man die ik ken maar zonder naam. In de winkel ken ik er legio, mooie mensen die wanneer de tijd van mij was ik zeker allen bij naam zou kennen en zij mij. Maar zo werkt het niet. Tijd is eindi...

 Giallo Sei "Vvvverver, verdomme DiMarco! Wa, wa wat de Ffffffuck heb je gedaan Alfredo!" Alfredo draait zich om, wrijft zijn ogen uit, in de deuropening van de slaapkamer staat zijn goede vriend, beste vriend sinds kleuterschool. Gio, Gio de stotteraar. De slimste man in zijn organisatie, de meest loyale en onder de mannen gevreesde maar zeker ook gerespecteerde baas. Meer dan dat ze hem, DiMarco, Alfredo, de echte grote baas vrezen en respecteren. Alfredo weet het, maar gunt het zijn vriend. Zijn broeder van een andere moeder. Of er ook een andere vader is dat hebben ze allebei betwijfeld. De vader van Alfredo heeft het nooit bekend, maar ook nooit willen ontkennen, maar gezien zijn reputatie. De moeder van Gio was een alleenstaande moeder, werkte in de huishouding van Alfredo's familie en raakte ongeveer tegelijkertijd met de moeder van Alfredo zwanger. Vader onbekend. Iedereen zweeg erover. Behalve Gio en hij dan. "Wwwwwat heb je gedaan!" Herhaalt Gio nog e...

  De berg Tia Sterk verhaal Dun ijs Zoenen Casual Friday Kordaat volgens Brian

  Het beest Het was de oude staartklok van de buren die acht uur sloeg die mij wekte, ruim een uur later dan ik normaal gesproken aan de dag begin. Ik wreef mijn ogen uit en voelde dat Margôt niet meer naast mij lag. Het was niet perse ongewoon gezien zij vaker vroeg op pad ging voor haar baan als consultant, het bevreemdde mij echter wel dat ik niet wakker was geworden van haar vertrek, zij mij niet even gewekt had. Daarbij was het zaterdag, weekend, normaal gesproken geen werkdag voor haar. Maar goed misschien wilde ze even alleen zijn. Ik keek naar de wekker op mijn nachtkastje, de display die tot dan toe elke ochtend met groene cijfers de tijd toonde was zwart. De eerste zonnestralen op het platte dak en de ruiten deden de slaapkamer alweer flink opwarmen, de thermometer in de tuin tikte al vijf dagen achtereen de veertig graden aan. Ik sloot de ramen die vannacht wat verkoeling hadden binnen gelaten. Het zonnescherm weigerde, verdomme ook al stuk. Snel deed ik de gordijnen wee...

Wellicht ken u het? Zo'n avond waarop de slaap zich al heel vroeg liet vatten zittende op de bank? En wellicht heeft u een hond en weet u dan dat die hond aan het einde van de avond nog een rondje wil of beter gezegd verdiend heeft te maken met u als 'baasje'? Dus dan stapt u om 00.50 uur Henk tegemoet. Weer binnengekomen voelt u de wind nog op uw wangetjes en ziet u dat u de belofte de vaat in de vaatwasser 'te doen' nog niet hebt waargemaakt. Dus staat u de vaatwasser in te ruimen op een tijdstip waarop de rest van het huis al enige tijd op één oor ligt. Het is na 11 uur in de avond en voor 7 uur in de ochtend dus het lage energietarief geldt en het is dientengevolge sowieso slim deze machine ook meteen dat te laten doen waarvoor deze ooit de fabriek verlaten heeft. Deze vaatwasmachine hebben we nog niet zolang trouwens. Nadat de vorige machine een aantal jaar defect heeft staan zijn in onze keuken ( voorrijkosten 80 euri, 'zal wel printplaatje zijn ofzo en k...

Levens kunnen raken, elkaar raken. Soms kort en soms niet zo kort. Een groet, een kort gesprek, een blik in ellkaars ogen. Een minuut, een uur, een dag, voor altijd. Guust was het type waar eigenlijk niemand een hekel had. Een omstandigheid die wellicht alleen maar positief lijkt maar al vroeg had Guust ervaren dat het ook negatieve kanten kan hebben. Zo verliet zijn eerste vriendin hem omdat haar ouders hem de ideale schoonzoon noemden. Die avond verbrak ze de relatie. Ze wilde geen ideale schoonzoon naast, op en onder haar. Ze wilde leven, de randen opzoeken, haar ouders doen huiveren en die ene verkeerde vinden. Dat dat ene gesprek de diepte inging zonder vervolg zegt niets over de klik, de band die er even was. Even vond je elkaar zonder alles van elkaar te weten. Geen ruimte voor teleurstelling, elkaar vinden op dat ene en de rest blijft voor elkaar onbekend terrein. En hoewel men stelt onbekend maakt ......  Guust wilde die verkeerde zijn. Wilde die foute man zijn. Die man di...

-Goedemorgen. -Zo goed is ie niet deze morgen. Ben je al wezen kijken? Of had je nog niet gegeten? -Nog niet gegeten, kotste mijn gal uit, mijn buikspieren doen nog zeer, en de smaak in mijn mond, alsof ik een verrot kalf gegeten heb.  -Hoe kan iemand dat doen? -We vermoeden minimaal 2.  -Sporen van meerdere mensen? -Wederom 2 stilstaande klokkies. -Seiko's? -Jup, beide stilstaand op de door Marijke geschatte tijd van overlijden.  -Marijke? -Ja, nog niet ontmoet? Een nieuwe schouwer, of zeg ik schouwster. Sterke dame, ze lijkt me een goeie. -Hoeveelste zaak nu al met die horloges? -De 9e. -Jezus. En hoeveel doden inmiddels. -9. -En niks meer dan die klokkies is gevonden. -Nope. -Had er wel over gehoord, maar nu de eerste bij ons toch? Hebben ze die horloges eigenlijk al eens naast elkaar gelegd? Om te zien of er een overeenkomst is.  -Nee, alleen dat het Seiko's zijn. -En elke keer met waarschijnlijk een sikkel toch?  -Ja, de handen en voeten worden met tieraps ...