Remco typt . . .

  Buiten doet de zon zijn best de mens het idee van een naderende zomer te geven. De goedgelovige zal echter al snel van een koude kermis thuiskomen, als het kwik vanmorgen de vijf graden al aantikt dan is dat heel wat. Vandaag zal ik, gezien de inflexibele rug op een fiets met lage instap de hond zijn ochtendronde laten lopen.  In de tuin gekomen bespieden twee kleine vlak boven het wateroppervlak van de vijver uitkomende kraaltjes mij en de hond. Naast die ogen een grote klont dril, een paar dagen eerder, toen de zon de belofte van warmte wel nakwam, door misschien wel deze zelfde spiedende dikke bruine kikker uit haar lijf geperst. Dril waar straks weer langzaam de kleine zwarte kerntjes zullen gaan lijken op de dikkopjes, waar dan weer eerst achterpootjes aan zullen groeien, vervolgens komen de voorpootjes, waarna de laatste fase komt, de staart verdwijnt, het dikke kopje wordt een ranke frisse kikker. Zo'n kikker die door zijn achterpoten hurkt met zijn voorpootjes op de ...

Alsof je nek niet zo ver kan draaien je pas maar half zo groot is je blik niet ver genoeg reikt je woorden half verstaanbaar zijn je handen net niet grijpen jij kwetsbaar bent. RH [meer lezen?]

Melancholie.  Toevallig zie ik het woord net voorbijkomen, anders zou ik diep in de krochten van mijn geheugen zoekende slechts het woord nostalgie opduiken, wetende dat ik in de buurt ben maar nog net niet op de juiste plek. Het gevoel van dat het op het puntje van je tong ligt, maar niet tot een gesproken woord gevormd wordt. Wetende dat de essentie van melancholie toch echt een andere is. Een verdrietig kijken of onvervuld verlangen naar het verleden, met een zweem van depressief voelen, waarbij de ander toch juist een positieve kijk op een vervlogen tijd, een mooie herinnering inhoudt. Hoewel ik in de letteren de eerste het meest waardeer ben ikzelf misschien toch meer van de tweede aard, waardoor juist dat woord wel vindbaar is in de krochten van mijn brein? Waarbij opgemerkt, een zekere weemoed meent zich toch ook zo nu en dan in mij te mogen of moeten manifesteren. Hoe dan ook, wellicht dat het samenvoegen van al deze woorden de twee koppelt, zodat ik voortaan melancholie...

Besef van tijd, het verstrijken van, momenten markeren, opslaan, overdenken, of je nou wilt of niet. Een week, een jaar, een gouden huwelijk, een eeuw of een millennium, Control+S. Elf februari, elf augustus, 6 maanden, een half jaar. Vanmorgen las ik het interview met Mounir Samuel in de Volkskrant. Wat een leven(s) heeft hij al achter de rug. Bijzonder dat juist vandaag dit interview in de krant staat, althans voor mij, omdat het interview staat in de reeks ' zin van het leven', door Fokke Obbema. Vandaag precies 6 maanden geleden had ik mijn akkefietje. Iets later verscheen het artikel van Fokke Obbema waarin hij schreef over zijn hartinfarct, zijn ervaringen, toen ik dat las druppelden de tranen langs mijn wangen voor lange tijd, herkenning, vandaag na lezen van dit interview zat ik er weer, met koffie, zelfde stoel, zelfde tafel, zelfde krant, zelfde dikke tranen. Ik plaats dit om tien uur in de avond. Die zes maanden terug, 10 uur in de avond, alles is goed, ik ga d...

De nachtfietser 23.54 uur. Met de rechterhand veegt hij de druppels van het zadel. Hij steekt de fietssleutel in het slot waarop deze met een klik van slot schiet. De regen is verder het land ingetrokken, het is droog. De lantaarn schijnt, in de verte klinkt een blaffende hond. Met moeite klapt de oude metalen dynamo tegen het rubber van de Schwalbe fietsband. Het rechterbeen zwaait over de horizontale stang van de zwarte Gazelle. Geen versnellingen, geen handremmen, gewoon een degelijke herenfiets, nog gekocht door zijn ouders toen hij 35 jaar geleden naar de Middelbare ging. De eerste jaren was hij er zuinig op geweest, daarna werd het gewoon een vervoermiddel, een oude fiets, geen barrel, maar verval was zichtbaar. Even terug alweer vroeg hij de fietsenmaker de fiets rijklaar te maken. Nieuwe banden, nieuwe ventielen, nieuw zadel, nieuwe fietsbel, nieuwe koplamp en achterlicht. De dynamo was nog goed. De volgende 35 jaar kan de fiets weer mee. De fiets van toen, de fiets van nu...

Dat jij zoekt naar jezelf en een ander vindt. 10/11/2108 RH

Man!  Vanavond liep ik zoals wel vaker een ronde met de hond. Een lange ronde door het recreatiegebied,  in het donker,  het waait zonder guur te zijn al regent het met vlagen. Er zijn mensen die vinden dat er straatverlichting moet komen voor de veiligheid in het recreatiegebied. Ikzelf vind het heerlijk dat je in een relatieve donkerte kan lopen. In dat donker ben je toch meer alleen,  zie je minder,  is er minder afleiding,  ben je alleen met jezelf en je hond. Zo loop ik daar dus in het donker. Alsof ik even zonder anderen ben. Gewoon stappen, links rechts links rechts. Ritme creëren, cadans voelen . Om te overdenken of juist even niets te willen behalve dat ritme, die cadans, de woorden links en rechts. Warme pet op mijn hoofd. Duitse pet. Warm, waterafstotend, met UV protectie. Dat laatste was van de zomer handig, nu is het waterafstotende de grote plus. Geef mij maar donker. Dat alles samen kan komen zonder dat het zichtbaar is. Halverwege was ik...