Het stille wachten

-


Wanneer de bank samenspant met slaap en de hond je uiteindelijk door zijn stille wachten wekt.
RH 120620


Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Rits

-
  Warm weer. Even aan de wandel. Loopt er iemand langs met een groot softijsje, de tong glijdt verleidelijk om het zachte reeds hier en daar druppelvormende wit romige ijs. Niet veel later sta ik in de rij bij de ijskraam. Voor mij een stel, man en vrouw, zij rond de zestig, hij ook. De man neemt twee ijsjes in ontvangst. De vrouw pakt haar tas en ritst m open, neemt een pasje en betaalt. 'Even mijn rits dichtmaken' zegt ze en kijkt mij kort aan. 'Uw rits dichtmaken?'  'Wat is dit voor een ijskraam?!' Nu denkt u misschien, Jaja echt gebeurd? Jazeker !  Altijd ! Al gooide de man in kwestie, na eerst de ijsjes aan de dame gegeven te hebben, mij op de grond. Stampte op mijn hoofd, schopte in mijn kruis, gaf een trap tegen mijn buik. Pakte toen de ijsjes en smeerde die over mij heen. 'blauwe plekken altijd meteen met ijs behandelen' zei hij nog.
Meer lezen

het beest

-
Afbeelding
  Het beest Het was de oude staartklok van de buren die acht uur sloeg die mij wekte, ruim een uur later dan ik normaal gesproken aan de dag begin. Ik wreef mijn ogen uit en voelde dat Margôt niet meer naast mij lag. Het was niet perse ongewoon gezien zij vaker vroeg op pad ging voor haar baan als consultant, het bevreemdde mij echter wel dat ik niet wakker was geworden van haar vertrek, zij mij niet even gewekt had. Daarbij was het zaterdag, weekend, normaal gesproken geen werkdag voor haar. Maar goed misschien wilde ze even alleen zijn. Ik keek naar de wekker op mijn nachtkastje, de display die tot dan toe elke ochtend met groene cijfers de tijd toonde was zwart. De eerste zonnestralen op het platte dak en de ruiten deden de slaapkamer alweer flink opwarmen, de thermometer in de tuin tikte al vijf dagen achtereen de veertig graden aan. Ik sloot de ramen die vannacht wat verkoeling hadden binnen gelaten. Het zonnescherm weigerde, verdomme ook al stuk. Snel deed ik de gordijnen wee...
Meer lezen

Boesting

-
Afbeelding
  -Goedemorgen mijnheer. -Een hele goedemorgen voor u. -Uw naam is mijnheer? -Boesting mijnheer, Koert Boesting. -Een stevige naam als ik het zeggen mag mijnheer. -Dat mag u zeker al begrijp ik niet precies wat u er mee wilt zeggen. -Wel mijnheer, het heeft een prettige alliteratie in zich met de fijne oe klank. Het is een naam die zich denk ik makkelijk hecht in het geheugen mijnheer.   -Ach zo. -Dus Karel Otto ... -Nee mijnheer een veel gemaakt vergissing, het is Karel Utrecht Rembrandt Theodoor, zo ook de achternaam ook daar een Utrecht en geen Otto Eduard. -Dat is bijzonder mijnheer, ik noteer Kurt Busting, toch wel vreemd als ik nu zo opschrijven mag. -Dat is het zeker, en lastig ook, het heeft al enige keren tot onverkwikkelijke situaties geleid. -Maar mijnheer al eens aan een wijziging gedacht bij de burgerlijke stand? -Op zeker, nochtans weet ik niet of ik de historie van mijn familienaam door een futileit als deze vergissingen wil doorbreken. -Dat begrijp ik mijn...
Meer lezen